ค้นเจอ 79 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริปาก

ก. แย้มปากพูดออกมา (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าปริปากบอกใครนะ.

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

ปริพัตร

[ปะริพัด] ก. บริพัตร. (ป. ปริวตฺต; ส. ปริวรฺต).

ปริพันธ์

[ปะริ-] ก. บริพันธ์. (ป.).

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).

ปริภัณฑ์

[ปะริพัน] น. บริภัณฑ์.

ปริภาษ,ปริภาษณ์

[ปะริพาด] ก. บริภาษ. (ส.; ป. ปริภาส).

ปริภุญช์

[ปะริพุน] ก. กิน. (ป., ส.).

ปริภูมิ

[ปะริพูม] (คณิต) น. เซตที่มีโครงสร้างบางอย่าง อาจเป็นโครงสร้างแบบเรขาคณิตหรือโครงสร้างแบบอื่นก็ได้. (อ. space).

ปริโภค

[ปะริโพก] ก. บริโภค. (ป.).

ปริ่ม

[ปฺริ่ม] ว. เสมอขอบ, เสมอพื้น, (ในลักษณะอย่างนํ้าที่ขึ้นเสมอขอบตลิ่งหรือดอกบัวที่โผล่ขึ้นเสมอพื้นนํ้าเป็นต้น); อาการที่มีความยินดีปลื้มใจ เช่น ปริ่มใจ ปริ่มยิ้ม ปริ่มเปรม.

ปริมณฑล

[ปะริมนทน] น. วงรอบ; ความเรียบร้อย เช่น นุ่งห่มให้เป็นปริมณฑล. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ