ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).
ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.
[พฺลาย] ว. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย. (ต.).
[ไลยะคด] ว. ถึงความแตกดับ, อันตรธานไป. (ส. ลยคต).
ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).
[ขะหฺยุบ, -ขะหฺยิบ] ว. กระดุบ ๆ, เต้นดุบ ๆ อย่างเนื้อเต้น.
[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).
[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).
[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).
[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).
[อะระหันตะ-, ออระหันตะ-, อะระหัน, ออระหัน] น. ชื่อพระอริยบุคคลชั้นสูงสุดใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เรียกว่า พระอรหันต์. (ศัพท์นี้ใช้ อรหา หรือ อรหัง ก็มี แต่ถ้าใช้เป็นคำวิเศษณ์หรืออยู่หน้าสมาสต้องใช้ อรหันต). (ป.; ส. อรฺหนฺต).