ผลการค้นหา

ค้นเจอ 457 รายการ

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

[วิบปะโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

น. บัวควํ่าที่ลาหรือยืดอ่อนออกไป.

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).

[ชฺรูบ] (โบ) ว. ซูบ.

บ. ตลอด, สิ้น, เช่น ชั่วอายุ.

[เทบ-] น. กานพลู. (ส.).

[เทบ-] น. เทวดามาดลใจ.

ก. หาเนื้อหาปลา. (บ.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ