ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).
[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).
น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).
[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).
[-มะริด, -มะรึด] น. น้ำทิพย์ เรียกว่า น้ำอำมฤต; เครื่องทิพย์; แผลงมาจาก อมฤต. (ส. อมฺฤต; ป. อมต).
[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.
[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).
น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.
[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).
[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป.; ส. พิส).