ค้นเจอ 142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัวทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นีรช,นีรชะ

[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).

โปกขรณี

[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).

สโรชะ

น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).

ปัทมาสน์

[ปัดทะมาด] น. ฐานบัว (เช่นฐานพระพุทธรูปมีลายบัวควํ่าบัวหงาย).

อำมฤต

[-มะริด, -มะรึด] น. น้ำทิพย์ เรียกว่า น้ำอำมฤต; เครื่องทิพย์; แผลงมาจาก อมฤต. (ส. อมฺฤต; ป. อมต).

กุมุท

[กุมุด] (แบบ) น. บัว, บัวขาว, บัวสาย. (ป., ส.); เลขนับจำนวนสูงเท่ากับ ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ ยกกำลัง ๑๕ หรือ ๑ มี ๐ ตามหลัง ๑๐๕ ตัว.

กมลาสน์

[กะมะลาด] (แบบ) น. ผู้มีบัวเป็นที่นั่ง คือ พระพรหม. (ป., ส. กมล = บัว + อาสน = ที่นั่ง).

ดีบัว

น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.

นิลปัทม์

[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).

บงกช

[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

ภิสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป.; ส. พิส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ