ค้นเจอ 528 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัวงาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

(สำ) ก. รู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน, รู้จักถนอมนํ้าใจไม่ให้ขุ่นเคืองกัน, บัวไม่ให้ชํ้า นํ้าไม่ให้ขุ่น ก็ว่า.

เยีย

ว. งามยิ่ง, งามเพริศพริ้ง, เยียรยง.

โศภา

ว. งาม, ดี. (ส. ว่า สว่าง, ความงาม).

จงกลนี

[-กนละนี] น. บัว, บัวดอกคล้ายบัวขม มีเกสรซ้อนหลายชั้น แตกก้านต่อดอกแล้วมีดอกต่อกัน ๓ ดอกบ้าง ๔ ดอกบ้าง. (ทมิฬ เจ็ง ว่า แดง กาฬนีร ว่า บัว หมายความว่า บัวแดง). (พจน. ๒๔๙๓).

โตนด

[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).

สุหร่ง

ว. มีสีดี, มีสีงาม, งามฉูดฉาด, งามเรืองรอง, เพี้ยนมาจาก สุรงค์.

งอน

ว. งาม ในคำว่า งามงอน. (งอน อะหม ว่า งาม).

เบญจกัลยาณี

น. หญิงมีลักษณะงาม ๕ ประการ คือ ๑. ผมงาม ๒. เนื้องาม (คือ เหงือกและริมฝีปากแดงงาม) ๓. ฟันงาม ๔. ผิวงาม ๕. วัยงาม (คือ ดูงามทุกวัย). (ป. ปญฺจกลฺยาณี).

ฐานเชิงบาตร

น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.

นีรช,นีรชะ

[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).

โปกขรณี

[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).

สโรชะ

น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ