ค้นเจอ 178 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทั่วทุกหนทุกแห่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แพร่สะพัด

ก. กระจายไปทั่ว เช่น ข่าวแพร่สะพัดไปโดยเร็ว.

สรบ

[สฺรบ] (โบ; กลอน) ว. ทั่ว, พร้อม, เขียนเป็น สรับ ก็มี.

ซ่าน

ก. แล่นกระจายไปทั่วตัวอย่างพิษซ่านเสียวซ่าน.

โซก

ก. เปียกมากจนไหลอาบไปทั่ว เช่น เหงื่อโซก.

สุก ๆ ดิบ ๆ

ว. ยังไม่สุกทั่วกัน เช่น หุงข้าวสุก ๆ ดิบ ๆ.

ตระเวน

[ตฺระ-] ก. ไปทั่ว ๆ รอบบริเวณ เช่น ตระเวนป่า พาตระเวนไปทั้งวัน, เที่ยวตรวจตรา เช่น พลตระเวน, พาไปทั่ว ๆ เพื่อประจาน ในความว่า นำนักโทษตระเวนไปทั่วเมือง, ใช้ว่า กระเวน ตะเวน หรือ ทะเวน ก็มี.

ตรลอด

[ตฺระหฺลอด] (กลอน) บ. ตลอด, สิ้น, ทั่ว, แต่ต้นจนปลาย.

ประพุทธ์

ก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).

เอิกเกริก

[เอิกกะเหฺริก] ว. อื้ออึง; ครึกครื้น, สนุกสนาน; แพร่หลายรู้กันทั่ว.

สรรพางค์

[สันระพาง] น. ทั้งตัว, ทั่วตัว, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาย เป็น สรรพางค์กาย เช่น เจ็บปวดทั่วสรรพางค์กาย, สารพางค์ ก็ว่า. (ส. สรฺวางฺค).

สารพางค์

[สาระพาง] น. ทั้งตัว, ทั่วตัว, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาย เป็น สารพางค์กาย เช่น เจ็บปวดทั่วสารพางค์กาย, สรรพางค์ ก็ว่า. (ดู สรรพ, สรรพ-).

โปรยปราย

[-ปฺราย] ว. หว่านล้อม (ใช้แก่กริยาพูด); หว่านไปทั่ว ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ