ค้นเจอ 8,052 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต-ง-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

ตลุก

[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).

กล้านักมักบิ่น

(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.

พลาย

[พฺลาย] ว. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย. (ต.).

ลัยคต

[ไลยะคด] ว. ถึงความแตกดับ, อันตรธานไป. (ส. ลยคต).

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

กระเฉง,-กระเฉง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.

จิตต,จิตต-,จิตต์

[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).

ชาต,ชาต-,ชาตะ

[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).

ทนต,ทนต-,ทนต์

[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

อรหันต,อรหันต-,อรหันต์

[อะระหันตะ-, ออระหันตะ-, อะระหัน, ออระหัน] น. ชื่อพระอริยบุคคลชั้นสูงสุดใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เรียกว่า พระอรหันต์. (ศัพท์นี้ใช้ อรหา หรือ อรหัง ก็มี แต่ถ้าใช้เป็นคำวิเศษณ์หรืออยู่หน้าสมาสต้องใช้ อรหันต). (ป.; ส. อรฺหนฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ