ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. สู้ไม่ได้, ทนไม่ได้, ตรงกันข้ามกับ ชนะ, ผู้ที่มีเลือดเนื้อไม่ถูกกับสิ่งของหรือสัตว์บางอย่างก็เรียกว่า แพ้ เช่น แพ้ยา แพ้ตะขาบ.
(ไทยเดิม) ก. ชนะ เช่น อนนเรืองใสงามหนักหนา แพ้พระอาทิตย์. (จารึกสยาม).
ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).
[อะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้, ปราบไม่ได้. (ป., ส.).
น. เครื่องตีชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ สำหรับตีขัดจังหวะ เล็กกว่าฉาบ.
ว. อาการที่ตี ฟัน หรือทุบเป็นต้นแต่เบา ๆ เช่น ตีเบาะ ๆ.
ก. ตี, ทุบ, ค่อน ก็ใช้.
(โบ) ก. ตีลง, ทุบลง, ฟาดลง.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
ก. ตี เช่น ระเบงฆ้องกลอง.
ก. ตีพิมพ์ข่าวออกเผยแพร่.
ก. ตีรันฟันแทง.