ค้นเจอ 748 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก, ตีพ่ายแพ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แพ้

ก. สู้ไม่ได้, ทนไม่ได้, ตรงกันข้ามกับ ชนะ, ผู้ที่มีเลือดเนื้อไม่ถูกกับสิ่งของหรือสัตว์บางอย่างก็เรียกว่า แพ้ เช่น แพ้ยา แพ้ตะขาบ.

แพ้

(ไทยเดิม) ก. ชนะ เช่น อนนเรืองใสงามหนักหนา แพ้พระอาทิตย์. (จารึกสยาม).

ชำนะ

ก. ชนะ, ทำให้เขาพ่ายแพ้. (แผลงมาจาก ชนะ).

อยุทธ์

[อะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้, ปราบไม่ได้. (ป., ส.).

แฉ

น. เครื่องตีชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ สำหรับตีขัดจังหวะ เล็กกว่าฉาบ.

เบาะ ๆ

ว. อาการที่ตี ฟัน หรือทุบเป็นต้นแต่เบา ๆ เช่น ตีเบาะ ๆ.

ข้อน

ก. ตี, ทุบ, ค่อน ก็ใช้.

เดียง

(โบ) ก. ตีลง, ทุบลง, ฟาดลง.

ต่อตี

ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.

ระเบง

ก. ตี เช่น ระเบงฆ้องกลอง.

ลงข่าว

ก. ตีพิมพ์ข่าวออกเผยแพร่.

ลงมีดลงไม้

ก. ตีรันฟันแทง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ