ค้นเจอ 696 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดำหนิ

[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).

ค่อน

ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.

เตียน

ก. ติ, ทัก.

จักกาย

น. แม่ทัพ. (ต.).

อันด๊าก

น. ลิ้น. (ต.).

ประติ,ประติ-

เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

ทันต,ทันต-,ทันต์,ทันต์

[ทันตะ-] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง เช่น เอกทันต์. (ป., ส.).

รูปฌาน

[รูบปะชาน] น. ฌานมีรูปธรรมเป็นอารมณ์ มี ๔ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน.

ติเรือทั้งโกลน

(สำ) ก. ตำหนิสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จหรือที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร, ติพล่อย ๆ ไปเสียก่อนที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.

เรือคอร์เวต

น. เรือรบที่มีระวางขับน้ำประมาณ ๖๕๐-๑,๕๐๐ ตัน มีหน้าที่หลักเป็นเรือเร็วคุ้มกันและปราบเรือดำน้ำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ