ค้นเจอ 8,122 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ด.ศ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระกวด

(โบ; กลอน) ว. สูงชัน, กรวด, กรกวด ก็ว่า เช่น อยู่จอมด้วยกรกวด กิ่งก้านรวดรยงงามอยู่น้นน. (ม. คำหลวง มัทรี).

กราบ

[กฺราบ] (โบ) ว. ตราบ เช่น กราบเท่ากัลปาวสาน. (พงศ. อยุธยา).

ดารดาษ

[-ระดาด] ว. มากมาย, เกลื่อนกลาด, มีทั่วไป, ดาดาษ ดาษ หรือ ดาษดา ก็ว่า.

ทริทร

[ทะริด] (แบบ) ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ส.; ป. ทลิทฺท).

ธาตุเบา

[ทาด-] ว. ที่กินยาระบายอ่อน ๆ ก็ถ่าย.

ผาดโผน

ว. เคลื่อนไหวไปมารวดเร็วว่องไวน่าหวาดเสียวต่ออันตราย เช่น บินผาดโผน แสดงผาดโผน.

ดนยะ,ดนัย

[ดะนะยะ, ดะไน] (แบบ) น. ลูกชาย. (ป., ส. ตนย).

ดนยา

[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).

จิตร,จิตร,จิตร-,จิตร-

[จิด, จิดตฺระ-] น. การวาดเขียน, การระบายสี, ลวดลาย. ว. งดงาม, สดใส, ที่เขียนงดงาม. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

ทัด,ทัด,ทัดเทียม

ว. เท่าเทียม, เสมอ, เช่น ฝีมือทั้งสองฝ่ายนั้นดีทัดกัน. (พงศ. เลขา).

อัตเหตุ

[-เหด] ว. เพราะตนเป็นเหตุ; เห็นแก่ตัว. (ป. อตฺตเหตุ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ