ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะวะกาด] น. บริเวณที่อยู่นอกบรรยากาศของโลก. (ส.).
ว. ไม่อาย, นอกจารีต. น. ผู้ไม่อาย (ใช้แก่นักพรต), ผู้ประพฤตินอกจารีต, เช่น พระรูปนี้เป็นอลัชชี. (ป.).
ก. เอากำไรในการซื้อขาย ทั้งในราคาและนอกราคาที่กำหนด.
[แหฺล่-] น. แหล่เรื่องที่อยู่นอกคัมภีร์เทศน์มหาชาติ.
ก. ตีให้เข้ารูป เช่น บุขัน, เอาของบาง ๆ หุ้มข้างนอก เช่น บุหนัง บุพลาสติก หรือรองข้างใน เช่น บุหลังคา.
บ. ตรงกันข้ามกับ นอก, ไม่ใช่นอก, เช่น ในบ้าน ในเมือง; แห่ง, ของ, เช่น พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (ข. ใน ว่า แห่ง, ของ).
ก. กระทำในสิ่งที่หยาบโลน, กระทำอุตรินอกแบบนอกแผน เช่น เด็กเล่นสัปดน เอาประทัดผูกหางหมาแล้วจุด.
น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.
น. ข้าวที่ปลูกในฤดูแล้งนอกฤดูทำนา.
ว. ประพฤติไปตามที่ตนนิยมในทางที่ผิดหรือนอกโอวาทจนเคยตัว.
ว. ชิดทางนอก (บอกวัวควายเวลาไถนา), ถาด ก็ว่า.
ว. ชิดทางนอก (บอกวัวควายเวลาไถนา), ถัด ก็ว่า.