ค้นเจอ 327 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฐปนพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แสด

ว. มีสีเหลืองปนแดง เรียกว่า สีแสด.

แห้งผาก

ว. แห้งอย่างไม่มีความชื้นปนอยู่, แห้งสนิท.

บูรพ์,บูรพะ

[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.

พยาม,พยามะ

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

เจือ

ก. เอาส่วนน้อยประสมลงไปในส่วนมากให้ระคนปนกัน ตามปรกติใช้กับของเหลว เช่น เอานํ้าเย็นเจือนํ้าร้อน. ว. ไม่แท้ไม่บริสุทธิ์เพราะมีสิ่งอื่นปนอยู่ด้วย เช่น เงินเจือ.

กปณก

[กะปะนก] น. ผู้อนาถา, ผู้ไร้ญาติ, ผู้น่าสงสาร, เขียนเป็น กปนก ก็มี เช่น เถ้ากปนกแพนกพล้าว มีแม่ย้าวสาวศรหนึ่งน้นน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ป. กปณ).

เงินน้ำห้าน้ำหก

(โบ) น. เงินเนื้อไม่บริสุทธิ์ เพราะมีทองแดงปนติดอยู่บ้าง.

ฟั่นเฝือ

ว. รกชัฏ, ยุ่งเหยิง, ปนคละกันยุ่ง, เคลือบคลุม เช่น สำนวนฟั่นเฝือ.

ระคน

ก. ปนหรือผสมให้เข้ากันคละกันเป็นกลุ่มเป็นพวกเป็นต้น เช่น โจทย์ระคน.

ล้วน,ล้วน ๆ

ว. แท้, เป็นอย่างเดียวกันหมด, ไม่มีอะไรปน, เช่น ทองล้วน เงินล้วน ๆ.

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ