ค้นหา "ชร*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 59 รายการ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ชม, ดู.

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ชะลอ, พยุงให้เคลื่อนไป, ประคองไว้.

[ชฺระ-] น. ทางล่อง, ซอกเขา, ลำธาร, เช่น ผู้ชระลองล่วงห้วงมหรรณพ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ทะลึ่งทะลั่ง เช่น จงสองเจ้าอย่าได้ทะลิ่นชระลั่งคอยนั่งเฝ้าพระบาท. (ม. คำหลวง กุมาร).

[ชฺระ-] (กลอน) น. ทางลัดไปได้.

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ปรุ, สลัก, ฉลุ.

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.

[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ