ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตะบูนขาว. (ดู [[ตะบูน]]).
ว. สีขาวเจือดำ.
[สฺริก] น. บัวขาว. (ส.).
[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).
[[ครุฑ]], ผู้มีสีขาวและแดง
คำนาม
[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว
สามัญชน, คนธรรมดา
ช้างสารชนกัน หญ้าแพรกก็แหลกลาญ
ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.
[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.
[ฝะหฺรั่ง] น. ชนชาติผิวขาว; คำประกอบชื่อสิ่งของบางอย่างที่มาจากต่างประเทศ ซึ่งมีลักษณะคล้ายของไทย เช่น ขนมฝรั่ง ละมุดฝรั่ง มันฝรั่ง ตะขบฝรั่ง ผักบุ้งฝรั่ง แตรฝรั่ง.
[-มูด] น. ปัสสาวะที่ขึ้นเกล็ดที่ผิวหน้า.
ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.