ค้นเจอ 283 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชนกัน, กระทบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สงครามกลางเมือง

น. สงครามระหว่างชนที่อาศัยอยู่ในประเทศเดียวกัน.

กุลา

น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุหล่า หรือ คุลา ก็ว่า; (ถิ่น-พายัพ) ใช้เรียกชนต่างประเทศ เช่น เรียกชนชาติฝรั่งว่า กุลาขาว, เรียกชนชาติแขกว่า กุลาดำ.

ปวง

ว. ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, เช่น ปวงชน, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทั้ง เป็น ทั้งปวง เช่น ชนทั้งปวง.

กรอกแกรก

[กฺรอกแกฺรก] ว. เสียงอย่างเสียงใบไม้แห้งกระทบกัน.

กระแนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.

กริก,กริ๊ก

[กฺริก, กฺริ๊ก] ว. เสียงของแข็ง เช่น แก้ว โลหะ กระทบกัน.

กินใจ

ก. รู้สึกแหนงใจ, สะดุดใจ, กระทบใจ; ซาบซึ้งใจ.

ทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

ชนบท

[ชนนะบด] น. บ้านนอก, เขตแดนที่พ้นจากเมืองหลวงออกไป. (ป., ส. ชนปท).

ขรัวตา

น. สามัญชนที่เป็นตาของพระองค์เจ้า.

ต้องสู้

น. ชนชาติกะเหรี่ยงหรือยางพวกหนึ่ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ