ผลการค้นหา

ชฎายุ* *ชฎายุ *ชฎายุ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 73 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชฎายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นหารุ

[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).

ประยุร,ประยูร

[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

มยุร,มยุร-,มยุระ

[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).

ยุวดี

น. หญิงรุ่น, หญิงสาว. (ป., ส. ยุวตี).

อุปยุวราช

[อุปะยุวะราด, อุบปะยุวะราด] น. ตำแหน่งเจ้าในนครล้านช้างรองพระเจ้าแผ่นดิน แต่อยู่เหนืออุปราช. (ป.).

มยุรคติ

[มะยุระคะติ] น. ท่าทางของนกยูง. (ส. มยูรคติ).

ลอมพอก

น. เครื่องสวมศีรษะรูปยาวแหลมคล้ายชฎา เช่น เทวดาสวมลอมพอก นาคสวมลอมพอก.

เดินหน

ก. เดินทางเรื่อยไป เช่น เทวดาเดินหน. น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน; ชื่อชฎาชนิดหนึ่ง เรียกว่า ชฎาเดินหน.

ยุพดี

[ยุบพะดี] น. หญิงรุ่น, หญิงสาว. (ป., ส. ยุวตี).

ยุยง

ก. ยุหรือส่งเสริมให้ทำในสิ่งที่ไม่ดีหนักขึ้น เช่น ยุยงให้หนีโรงเรียน ยุยงให้เล่นการพนัน.

บ้าจี้

ว. อาการที่พูดหรือแสดงโดยขาดสติเมื่อถูกจี้ทำให้ตกใจ, ทำตามโดยปราศจากการไตร่ตรองเมื่อถูกยุหรือแนะ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด