ค้นเจอ 101 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฉ.ภ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภัจ

น. ภฤตย์, คนรับใช้, คนใช้. (ป. ภจฺจ; ส. ภฺฤตฺย).

ภัต,ภัต-,ภัตร

[พัด, พัดตะ-, พัด] น. อาหาร, ข้าว. (ป. ภตฺต).

ภัตตาหาร

น. อาหารสำหรับภิกษุสามเณรฉัน. (ป. ภตฺต + อาหาร).

ภัสดา

[พัดสะ-] น. ภรรดา, ผัว. (ส. ภฺรตฺฤ; ป. ภตฺตา).

โทธก

[-ทก] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๓ คณะ เป็น ภ คณะล้วน (ตามแบบว่า โทธกมิจฺฉติ เจ ภภภาคา) ตัวอย่างว่า มิตรคณาทุรพาละทุพลมี นามก็กระลี หินะชาติ ประกาศภิปราย. (ชุมนุมตำรากลอน).

ต่อยหอย

ว. ฉอด ๆ, ไม่รู้จักหยุด, (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น พูดเป็นต่อยหอย.

ไกวัล

[ไกวัน] น. ชั้นสวรรค์ เช่น พิราลัยก็ไคลยังนภมน- ทิรทิพยไกวัล. (สมุทรโฆษ).

ภวันดร

[พะวันดอน] น. ภพอื่น, ภพภายหน้า. (ป.; ส. ภวานฺตร).

ภักตกฤตย์

[-กฺริด] น. การกินอาหาร. (ส. ภกฺตกฺฤตฺย; ป. ภตฺตกิจฺจ).

ษัฏ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกอโฆษะ). (ส.; ป. ฉ).

ศุภ,ศุภ-

[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ส.; ป. สุภ).

อาคันตุกภัต

น. อาหารที่เตรียมถวายภิกษุที่จรมา. (ป. อาคนฺตุกภตฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ