ค้นเจอ 244 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิณณฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

อัพยากฤต

[อับพะยากฺริด] น. กลาง ๆ ระหว่างกุศลกับอกุศล คือไม่จัดเป็นกุศลหรืออกุศล ในความว่า ธรรมที่เป็นอัพยากฤต. (ส.; ป. อพฺยากต).

จิ

(แบบ) ก. จะ เช่น จิปากทั้งลิ้นล้า เพื่อเจ้าเจียรจันทร์. (ทวาทศมาส).

ไอราวัณ

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ประอึง

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

ฤกษณะ

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ