ค้นเจอ 321 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จันทรากานต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถาปัตยเวท

[สะถาปัดตะยะเวด] น. วิชาการก่อสร้าง เป็นสาขาหนึ่งของอุปเวท. (ส. สฺถาปตฺย + เวท). (ดู อุปเวท ประกอบ).

อัตตโนบท

น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.

แป้น

ว. กลมแบนอย่างลูกจัน.

ฉินท,ฉินท-,ฉินท์

[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ปราภพ

[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).

อกรากล้วย

ดู กุแล.

ไอราวัต

น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).

ประจัญ

[ปฺระจัน] ก. ปะทะต่อสู้, ผจัญ ก็ว่า.

ฉันท-,ฉันท-,ฉันท์,ฉันท์

[ฉันทะ-] น. ชื่อคำประพันธ์ประเภทหนึ่งที่วางคำ ครุ ลหุ เป็นแบบต่าง ๆ. (ป.).

ทวาทศม,ทวาทศม-

[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).

คาธ

[คาด] (โบ) ก. จับ, กิน, เช่น จันทรคาธ สุริยคาธ. (เทียบ ป. คาห; ส. คฺราห).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ