ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ใช้ประกอบคำ สูง หรือ ยาว หมายความว่า สูงผิดส่วน ยาวผิดส่วน.
ว. สูงโปร่ง เช่น ป่าระหง, สูงสะโอดสะอง เช่น รูปร่างระหง คอระหง.
[สะล่าง] ว. ที่ตั้งอยู่สูงเด่นเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ต้นสักสูงสล้าง.
ว. มีลักษณะหรือท่าทางสูงโย่งเย่ง.
[ขะโหฺย่ง] ก. กระโหย่ง, ทำให้สูงขึ้น.
ก. บำรุงให้เจริญขึ้น, พยุงให้สูงขึ้น.
[จะหฺรูด] (แบบ) ว. สูง, กรวด, จรวด.
น. ตำแหน่งสูงสุดของกองทัพ.
[ตฺระหฺง่าน] ว. สูงเด่นเป็นสง่า.
(กลอน) ว. สูง, ชู, คํ้า.
ก. อยากมีฐานะหรือภาวะสูงกว่าดีกว่าที่เป็นอยู่.
ก. เปลี่ยนเสียงพยัญชนะให้สูงตํ่าไปตามวรรณยุกต์.