ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่หายไปหรือจากไปเร็วเกินคาด.
ก. สูญหายไปหมด เช่น ข้าวของละลมละลายไป.
ว. เปล่า, หาย, ว้าเหว่, เช่น ใจวาก.
น. เค้าเงื่อนตามที่แว่วมา, ร่องรอย, เช่น ของหายไปไม่มีวี่แวว.
น. คน, หมู่คน.
น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.
ก. ทำให้หายสิ้นไป เช่น คนโบราณใช้ปูนแดงสูญฝี, หายไป เช่น ทรัพย์สมบัติสูญไปในกองเพลิง. ว. ที่หมดไป ในคำว่า หนี้สูญ. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).
ก. ทำตอบด้วยความแค้นหรือเพื่อให้หายแค้น.
(สำ) น. เรื่องราวที่ครึกโครมขึ้นมาแล้วกลับเงียบหายไป.
(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.
(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.