ผลการค้นหา

คนผิวขาว* *คนผิวขาว *คนผิวขาว*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 2,655 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นรากร

น. คน, หมู่คน.

จ้อกวอก

ว. ขาวมาก (มักใช้แก่หน้าที่ผัดแป้งไว้ขาวเกินไป).

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

วิไลวรรณ

น. สีงาม, ผิวงาม.

หน้ากล้อ

น. หน้ากลม เช่น เขาเป็นคนผมหยิก หน้ากล้อ คอสั้น ฟันขาว.

หนา

น. ส่วนสูงมากจากผิวพื้น. ว. มีส่วนสูงมากจากผิวพื้น; แน่นทึบ, มาก, ตรงข้ามกับ บาง.

หมาหมู่

(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.

ทั่วถึง

ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.

อนารยชน

น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.

อนุชน

น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.

ช้างสำคัญ

(กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะ ๗ ประการ คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว และอัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.

กระบูน

น. ตะบูนขาว. (ดู [[ตะบูน]]).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด