ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. โง่, มีปัญญาทึบ.
(ปาก) ก. รีบร้อน เช่น แหกขี้ตามาแต่เช้า.
สะลึมสะลือ ยังไม่ได้สติ เพราะเพิ่งตื่นนอน
ตื่นเช้ามาเมาขี้ตา เผลอล็อกห้องแต่ลืมหยิบกุญแจออกมา
ว. อาการที่พูดอ้อแอ้หรือพูดไม่ชัดอย่างคนเมาเหล้าเป็นต้น.
น. ขี้. (ป., ส.).
น. น้ำมันที่เป็นขี้ตะกอน.
ก. ไปถ่ายอุจจาระ, ไปขี้, ทุ่ง ก็ว่า.
(ปาก) ว. ขี้เมา.
น. มนุษย์.
ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.
[กฺรึ๊บ] ว. เสียงเกิดจากการกลืนของเหลวเช่นเหล้าอย่างรวดเร็ว, ลักษณนามเรียกการดื่มเหล้าอึกหนึ่ง ๆ ด้วยอาการอย่างนั้น เช่น ดื่มเหล้ากรึ๊บหนึ่ง ดื่มเหล้า ๒ กรึ๊บ. (ปาก) ก. ดื่ม (มักใช้แก่เหล้า).
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.