ค้นเจอ 484 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถ่ายอุจจาระ

ก. ขี้, ถ่ายทุกข์ ก็ว่า.

มือไว

ว. ขี้ขโมย.

อมโรค

ว. ขี้โรค.

เกไล

(โบ) น. ลักษณะนุ่งผ้าแบบหนึ่งสำหรับขี่ช้างเช่นช้างนํ้ามัน. (ตำราขี่ช้าง).

ช้างชนะงา

น. ช้างที่โรยเชือกผ่อนให้เข้าไปใกล้ช้างอีกตัวหนึ่งจนประงาหรือเอางากระทบและเป็นฝ่ายชนะ.

ช้างยืนแท่น

น. เรียกช้างสำคัญที่ผูกเครื่องพระคชาธารยืนบนแท่นในงานพระราชพิธีว่า ช้างยืนแท่น.

ตาบอดคลำช้าง

(สำ) น. คนที่รู้อะไรด้านเดียวหรือนัยเดียวแล้วเข้าใจว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างนั้น.

ร่องตีนช้าง

น. ส่วนล่างของฝาเรือนทรงไทย อยู่ระหว่างธรณีประตูหรือธรณีหน้าต่างกับพื้น มีลักษณะเป็นช่อง ๆ กรุด้วยแผ่นไม้กระดาน.

ลมงวง,ลมงวงช้าง

น. ลมชนิดหนึ่ง เมื่อเริ่มเกิดจะเห็นเป็นลำยื่นลงมาจากใต้ฐานเมฆ มีลักษณะคล้ายงวงช้าง ถ้ามีกำลังแรงมาก ลำนี้จะยาวลงมามาก. (อ. tornado).

สิวหัวช้าง

น. สิวที่เป็นตุ่มใหญ่ มีสีแดง เพราะอักเสบค่อนข้างรุนแรงจากเชื้อแบคทีเรีย อาจมีหนองและปวด มักขึ้นบริเวณแก้มและจมูก.

เห็นช้างเท่าหมู

(สำ) ก. เห็นฝ่ายตรงข้ามซึ่งแม้จะตัวใหญ่กว่าหรือมีอำนาจมากกว่าไม่น่าเกรงขามในเวลาที่โกรธมากจนลืมตัว.

ขี้ไม่ให้หมากิน

(สำ) ก. ขี้เหนียว, ตระหนี่เหนียวแน่น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ