ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่ตอนปลายคู้หรืองอเข้า.
ก. ยกตนขึ้นเทียมท่าน โดยไม่รู้จักที่ตํ่าที่สูง.
น. ธรรมเทียม, สิ่งที่ไม่ใช่ธรรมแท้.
(แบบ) ก. ประกอบ, เทียม, ทำให้แน่น. (ป. นิยุตฺต).
(สำ) ก. จำต้องยอมเป็นรองเขา, ไม่เทียมหน้าเทียมตาเท่า, (มักหมายถึงเมียน้อยที่ต้องยอมลงให้แก่เมียหลวง).
[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.
น. ขาไพ่ตองที่เข้าเล่นพอให้ครบขาหรือครบวงไม่ต้องได้เสียด้วย.
น. เครื่องนุ่งมี ๒ ขา.
[-กอม] ว. ขาโก่ง.
[นะขา] (กลอน) น. เล็บ.
(แบบ) น. ขา. (ป.; ส. สกฺถิ).