ค้นเจอ 384 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขัดล้าง, ชะล้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คัว

(ถิ่น-อีสาน) ก. ทำให้สะอาด, ชำระล้าง, เช่น คัวปลา ว่า ขอดเกล็ดปลาแล้วผ่าท้องล้างให้สะอาด.

โมฆียกรรม

(กฎ) น. นิติกรรมซึ่งอาจบอกล้าง เพิกถอน หรือให้สัตยาบันได้ ถ้าบอกล้างก็เป็นโมฆะมาแต่เริ่มแรก ถ้าให้สัตยาบันก็มีผลสมบูรณ์มาแต่เริ่มแรก, กฎหมายเขียนเป็น โมฆียะกรรม.

ตึตัง

ว. เหม็นตืด, ล้างไม่ค่อยหายเหม็น, ตุตัง ก็ว่า.

ตุตัง

ว. ตึตัง, เหม็นตืด, ล้างไม่ค่อยหายเหม็น.

ขัดขา

ก. จงใจขัดขวางเพื่อไม่ให้ทำได้สะดวก, ขัดแข้งขัดขา ก็ว่า; แทนชั่วคราว เป็นการแก้ขัดในการเล่นไพ่เป็นต้น, คานขา หรือ คันขา ก็ว่า.

ขัดลำ

ก. อาการที่กระสุนปืนค้างติดในลำกล้อง.

ขัดลำกล้อง

(ปาก) ก. ถ่ายปัสสาวะไม่ค่อยออก (ใช้แก่ผู้ชาย).

ยาขัด

น. สิ่งที่ใช้ขัดโลหะ หนัง หรือกระเบื้อง เป็นต้น.

มุญชะ

[มุนชะ] น. พืชจำพวกหญ้าปล้อง; ปลาค้าว. (ป., ส.).

สโรชะ

น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).

โมฆีย,โมฆีย-,โมฆียะ

[โมคียะ-] (กฎ) ว. ที่อาจเป็นโมฆะได้เมื่อมีการบอกล้าง หรือมีผลสมบูรณ์เมื่อมีการให้สัตยาบัน. (ป.).

สังสุทธ์,สังสุทธิ

[-สุด, -สุดทิ] น. ความบริสุทธิ์, ความสะอาด; การชำระ, การล้าง. (ส. สํศุทฺธ, สํศุทฺธิ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ