ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.
[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).
[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).
ก. กราบไหว้. (ส., ป.).
[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).
[ปะลาด] ก. หนีไป. (ป.).
ก. เกื้อกูล, สงเคราะห์. (ป., ส.).
ก. ไหลไป. (ป.; ส. สฺรุต).
(แบบ) ก. ทรมานแล้ว, ข่มแล้ว, ฝึกหัดแล้ว. (ป.).
ก. พลัดพราก, จากไป. (ป., ส. วิโยค).
[ขะ-] ก. ประดับ, ตกแต่ง. (ป.).