ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. ทะเล, แม่น้ำ, เช่น ข้าเป็นไรแทรกขนสุบรรณบิน เร็วรีบยิ่งมหาวายุพัด กวักกวัดปีกข้ามชลาสินธุ์. (กากี), น้ำ เช่น พระเหลือบเล็งชลาสินธุ์ ในวารินทะเลวน ก็เห็นรูปอสุรกล ซึ่งกลายแกล้งเป็นสีดา. (พากย์นางลอย).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
[พัด] น. วัช, คอก. (ป. วช).
(แบบ) น. วชะ, คอกสัตว์. (ป. วช).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[กรึกฺถองฺ] (โบ) ว. มากมาย, ตรึกถอง ก็ใช้.
[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).
น. ที่อาบนํ้า. ก. อาบนํ้า. (ช.).