ค้นเจอ 1,213 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุรระ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

สรีร,สรีร-,สรีระ

[สะรีระ-] น. ร่างกาย. (ป.; ส. ศรีร).

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

รพ,รพะ,รพา

[รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).

ทุรศีลธรรม

น. การกระทำผิดศีลธรรมอันดีของประชาชน. (อ. immoral).

กุรุส

น. มาตรานับจำนวน เท่ากับ ๑๒ โหล หรือ ๑๔๔. (อ. gross).

มุกุละ

(แบบ) น. ดอกไม้ตูม. (ป., ส.).

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ