ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) น. หลักปักกันกระแสน้ำ. (ดู รอ).
น. ไม้ที่ทุบปลายแล้วใช้สีฟันแทนแปรงสีฟัน โดยมากจะเป็นกิ่งข่อยหรือกิ่งไม้สีฟันคนทา.
[ฉะเหฺลว] น. เครื่องจักสานชนิดหนึ่ง ทำด้วยตอกหักขัดกันเป็นมุม ๆ ตั้งแต่ ๕ มุมขึ้นไป สำหรับปักหม้อยา ปักเป็นเครื่องหมายที่สิ่งของซึ่งจะขาย ปักบอกเขต หรือปักบอกเขตด่านเสียค่าขนอน, ฉลิว หรือ ตาเหลว ก็ว่า.
ว. งํ้า, ค้อม เช่น กิ่งไม้ง้อมลงเพราะลูกดก.
ก. เด็ดหรือตัดเพื่อแต่ง เช่น ลิดกิ่ง ลิดใบ.
ก. ขย่ม เช่น เด็กห่มกิ่งพุทรา ห่มเสาเข็ม.
น. วิธีปักแบบหนึ่ง โดยมากใช้ตัดเส้นที่ขอบใบหรือดอก.
[ตฺรุย] (โบ) น. กรุย เช่น มีตรุยปัก. (สามดวง).
[ปักขะคะนะ-] น. ปักษคณนา, วิธีคำนวณดิถีตามปักษ์.
ว. มีประกายแวววาว เช่น เสื้อปักดิ้นเดินทองวาววับ.
(โบ) น. นายร้อย. (จ. ปัก, แป๊ะ, ว่า ร้อย).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ตัด, บั่น, เช่น กกกิ่ง กกยอด.