ผลการค้นหา

กำชัย* *กำชัย *กำชัย*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 184 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กำชัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบี้ยหัวแตก,เบี้ยหัวแหลก

น. เงินที่ได้มาไม่เป็นกอบเป็นกำแล้วใช้จ่ายหมดไปโดยไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน.

มหกรรม

[มะหะกำ] น. การฉลอง, การบูชา. (ป. มหกมฺม).

ยถากรรม

[ยะถากำ] ว. ตามบุญตามกรรม, ตามแต่จะเป็นไป. (ส.; ป. ยถากมฺม).

ชย,ชย-

[ชะยะ] น. การชนะ. (ป., ส.). (ดู ชัย).

หมัด

น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.

อร,อร-,อร-

[อะระ-] น. กำ, ซี่ล้อรถหรือเกวียน. (ป., ส.).

กำมือ

น. มือที่กำเข้า; ปริมาณของเต็มมือที่กำเข้า; กำ ก็ว่า; มาตราตวงตามวิธีประเพณีของไทยโบราณ ๔ หยิบมือ = ๑ กำมือ ๔ กำมือ = ๑ ฟายมือ และอีกแบบหนึ่ง ๔ ใจมือ = ๑ กำมือ ๘ กำมือ = ๑ จังออน.

กุณฑ์

น. ไฟ เช่น เกิดกุณฑ์วุ่นวายทั้งเวียงชัย. (อิเหนา). (ส.).

ล้าเต้

ว. ช้าเป็นที่ลำดับสุดท้าย เช่น เขาเข้าเส้นชัยกันหมดแล้ว ยังล้าเต้อยู่.

วิกรานต์

[วิกฺราน] ว. กล้าหาญ, มีชัยชนะ, ก้าวหน้า. (ส. วิกฺรานฺต).

เอาชัย

ว. มุ่งให้ได้ชัยชนะฝ่ายตรงข้าม, มุ่งความเจริญ.

กรรแสง

[กัน-] (กลอน; แผลงมาจาก กระแสง) ก. ส่งเสียงร้อง เช่น เทพฤๅษีสรรเสริญแชรง ชัยชัยรบแรง กรรแสงแลสาธุการา. (สมุทรโฆษ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด