ผลการค้นหา

การบิด,การคด* *การบิด,การคด *การบิด,การคด*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 103 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "การบิด,การคด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บิดหัวลูก

น. โรคบิดที่เป็นแก่หญิงมีครรภ์แก่จวนจะคลอด.

เพลาะ

น. วัวป่าชนิดหนึ่งเขาบิด ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).

กระทด

(โบ) ว. คด, ไม่ตรง, เช่น คอกระทดคดคอดหยัก รวดท้าย. (ตำราช้างคำโคลง), ไม้กระทดกระทำทอน ทุกที่ กงนา. (โลกนิติ).

คชส่าน

[คดชะ-] น. ชื่อแตงโมพันธุ์หนึ่ง สีเหลือง เนื้อหวาน.

คดกริช

น. ชื่อลายชนิดหนึ่งเป็นเส้นยาวคดไปมาอย่างรูปกริช, พดกริช ก็เรียก.

ชะวุ้ง

ว. เป็นคุ้ง, คด, อ้อม, เช่น หว่างเวิ้งชะวุ้งศิขร. (กุมารคำฉันท์).

วงก์

น. เบ็ด. ว. คด, โค้ง, ลดเลี้ยว; คดโกง, ไม่ซื่อตรง. (ป.; ส. วกฺร).

ตะบิด

ก. บิด เช่น โพกผ้าพันตะบิดถือกริชกราย. (อิเหนา).

ปลิด

[ปฺลิด] ก. เอามือบิดให้ลูกไม้หลุดจากขั้ว, ทำให้หลุดจากที่.

กระยาคชวาง

[-คดชะวาง] น. ข้าวสำหรับบำบวงเชือกบาศ เป็นพิธีของพระหมอเฒ่าในการรับช้างเผือก.

บิดไส้

ก. ใช้เวทมนตร์ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดในท้องคล้ายลำไส้ถูกบิด.

สไปริลลัม

น. แบคทีเรียที่มีรูปร่างเป็นเส้นหรือท่อนที่งอไปงอมาหรือบิดเป็นเกลียว. (อ. spirillum).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด