ค้นเจอ 9,888 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กริยาอปกติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ญาติกา

[ยาดติ-] น. ญาติ.

ยัติภังค์

[ยัดติ-] ดู ยติภังค์.

อปโลกน์

[อะปะโหฺลก] ว. ที่บอกเล่า เช่น คำอปโลกน์. (ป. อปโลกน).

จุติ

[จุ-ติ, จุดติ] ก. เคลื่อน, เปลี่ยนสภาพจากกำเนิดหนึ่งไปเป็นอีกกำเนิดหนึ่ง, (มักใช้แก่เทวดา). (ป.; ส. จฺยุติ).

บ่ายเบี่ยง

ก. เลี่ยงพอให้พ้นไป (มักใช้แก่กริยาพูด), เบี่ยงบ่าย ก็ว่า.

เคย

ใช้เป็นคำประกอบหน้ากริยาแสดงว่ากริยานั้น ๆ ได้เป็นมาแล้ว เช่น เคยทำ = ได้ทำมาแล้ว เคยเห็น = ได้เห็นมาแล้ว, บางทีใช้พูดละกริยาที่ประกอบเสีย เหลือแต่ว่า เคย ก็มี เช่น เคยไปหรือไม่เคย ไม่เคยเลย. ก. ชิน, คุ้น, เช่น เคยสนาม เคยเวที.

ประสูติ,ประสูติ-

[ปฺระสูด, ปฺระสูติ-] (ราชา) น. การเกิด; การคลอด. ก. เกิด; คลอด. (ส. ปฺรสูติ; ป. ปสูติ).

วิกัติ

[-กัด] น. ชนิด, อย่าง; การประดิษฐ์ทำ, การจัดทำให้เป็นต่าง ๆ กัน. (ป. วิกติ).

เจติย,เจติย-

[-ติยะ-] (แบบ) น. เจดีย์. (ป.).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

สูตินรีเวช

[-นะรีเวด] น. วิชาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ การคลอด และโรคเฉพาะสตรี.

สรรปาราติ

[[ครุฑ]], ศัตรูแห่งงู

คำนาม


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ