ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 426 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก,กระดูกแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เว่อ

ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.

อัฐิ

[อัดถิ] น. กระดูกคนที่เผาแล้ว. (ป. อฏฺ; ส. อสฺถิ).

หักลำ

(สำ) ว. ทำให้เสียท่าหรือเสียเหลี่ยม.

เปราะ

[เปฺราะ] ว. หักง่าย, แตกง่าย, เช่น ไส้ดินสอเปราะ.

ขมอง

[ขะหฺมอง] (ปาก) น. สมอง เช่น ปวดขมอง. (ข. ขฺมง ว่า ไขในกระดูก).

บรมอัฐิ

น. กระดูกพระมหากษัตริย์หรือพระบรมราชวงศ์ชั้นสูง.

ผุ

ก. กร่อนอย่างฟันผุ, ร่วนหรือยุ่ย เช่น กระดูกผุ ไม้ผุ.

ลิ้นปี่

น. ส่วนปลายล่างของกระดูกอกที่ย้อยลงมาในผนังหน้าท้องส่วนบน.

หักหาญ

ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.

ปรัก

[ปะหฺรัก] ก. หัก.

โครง

[โคฺรง] น. ร่างของสิ่งต่าง ๆ ที่คุมกันอยู่เป็นรูป เช่น โครงกระดูก โครงว่าว.

แตกแตน

ก. แตกกระจาย, แตกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด