ค้นเจอ 109 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิปัสสก

น. ผู้เห็นแจ้ง. (ป.).

วิสกี้

น. ชื่อสุราชนิดหนึ่งกลั่นจากเมล็ดธัญพืชบางชนิด. (อ. whisky).

ศาสก

[สา-สก] น. ครู, ผู้สอน, ผู้ชี้แจง, ผู้ปกครอง. (ส.).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).

สกฏภาระ

[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.

สกทาคามิผล,สกิทาคามิผล

[สะกะ-, สะกิ-] น. ธรรมที่พระสกทาคามีได้บรรลุ. (ป. สกทาคามิผล, สกิทาคามิผล; ส. สกฺฤทาคามินฺ + ผล). (ดู ผล).

สกทาคามิมรรค,สกิทาคามิมรรค

[-มัก] น. ทางปฏิบัติที่ให้สำเร็จเป็นพระสกทาคามี. (ส. สกฺฤทาคามินฺ + มารฺค; ป. สกทาคามิมคฺค, สกิทาคามิมคฺค). (ดู มรรค).

สกทาคามี,สกิทาคามี

[สะกะ-, สะกิ-] น. “ผู้มาสู่กามภพอีกครั้งหนึ่ง” เป็นชื่อพระอริยบุคคลชั้นที่ ๒ ใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์, บางทีก็เรียกสั้น ๆ ว่า พระสกทาคา หรือ พระสกิทาคา. (ป.; ส. สกฺฤทาคามินฺ).

สกนธ์

[สะกน] น. ขันธ์, กอง, ส่วนร่างกาย, ร่างกาย. (ส.; ป. ขนฺธ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ