ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 65 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บันเหิน

ก. เหาะไป, บินไป.

บุกบัน,บุกบั่น

ก. ฝ่าไปโดยไม่ท้อถอย เช่น เข้าโรมรุกบุกบันฟันแทง. (อิเหนา).

บุษบัน

[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้, ดอกบัวเผื่อน.

ประจุบัน

น. ปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน; ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน).

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)

ประเสบันอากง

น. วังลูกหลวง, วังหลานหลวง. (ช.).

ปรัตยุตบัน,ปรัตยุบัน

[ปฺรัดตะยุดบัน, ปฺรัดตะยุบัน] น. ปัจจุบัน. (ส. ปฺรตฺยุตฺปนฺน; ป. ปจฺจุปฺปนฺน).

ปัจจุบัน

น. เวลาเดี๋ยวนี้, ทันที, เวลาไม่ใช่อดีต ไม่ใช่อนาคต เช่น เวลาปัจจุบัน, สมัยใหม่ เช่น แพทย์แผนปัจจุบัน; เรียกโรคภัยที่เกิดขึ้นในทันทีทันใดว่า โรคปัจจุบัน เช่น โรคลมปัจจุบัน. (ป. ปจฺจุปฺปนฺน).

ปัจจุบันทันด่วน

ว. กะทันหัน.

แม่บันได

น. ไม้ยาว ๒ อันที่ขนาบสำหรับสอดใส่หรือตีลูกบันได, แม่กระได ก็เรียก.

ยาแผนปัจจุบัน

(กฎ) น. ยาที่มุ่งหมายสำหรับใช้ในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม การประกอบโรคศิลปะแผนปัจจุบัน หรือการบำบัดโรคสัตว์.

ลูกบันได

น. ขั้นบันไดชนิดที่ชักขึ้นลงหรือยกไปมาได้, ลูกกระได ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด