ค้นหา "*ชร*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 137 รายการ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. คลุ้ม, มืด, งำ.

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ดัด.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ดื่น.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. รายไป, เรียดไป, โบราณเขียนเป็น ชรดียด ก็มี เช่น ผลักให้ตากตนอยียด ชรดียดด้าวดิ้นดรนอนอยู่แล. (ม. คำหลวง กุมาร).

(กลอน) ว. เกลื่อนกล่น, ดาษดื่น.

[ชฺระ-] (กลอน) ก. บอบชํ้า, เมื่อยล้า.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ราบเรียบ, เสมอ.

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะมด.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ขมุกขมัว, ยังไม่สว่าง, เช้าตรู่, มืด, เช่น ชระมัวทั่วทิศเอียง อากาศ. (นิ. นรินทร์).

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ทะมื่น เช่น ผีพรายชระมื่น ดำช่วยดู. (แช่งนํ้า).

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ขะมุกขะมอม.

[ชฺระ-] (กลอน) ว. มุ่น, นุ่ม, เช่น ลานโลมวิไลแถงชระมุ่น อกเอย. (นิ. นรินทร์).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ