ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ขี้ข้า.
(ปาก) น. ซี่โครง.
(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.
(ปาก) ว. หยาบคาย เช่น ชาติอ้ายขี้จาบปราบเพื่อนบ้าน. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).
(ปาก) ว. ที่เลวกว่า (ใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่ได้ขี้ไซ้ของเขา.
ว. นอนปลุกให้ตื่นยาก.
น. ขี้เมฆตามริมขอบฟ้าวิ่งเดือดพลุ่งขึ้นข้างบนซึ่งนัยว่าจะเกิดพายุ.
น. ตะไคร่ที่จับบนผิวโคลนสีเขียว ๆ.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. แมลงตด. (ดู ตด ๒).
ดู ชันโรง.
(ปาก) ว. เล็กมาก.
ดู ติ้ว ๑.