ค้นเจอ 115 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไอริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมฆ

[เมก] น. ไอนํ้าที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนลอยอยู่ในอากาศ. (ป., ส.).

อรสุม

[ออระ-] น. ไอนํ้า. (ป. อุสุม).

พานรินทร์

[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.

ฤณ

[ริน] น. หนี้, หนี้สิน; ภาระ. (ส.; ป. อิณ).

ไอกรน

น. โรคติดเชื้อจากแบคทีเรียชนิดหนึ่ง พบในเด็กที่มีไข้ ไอมาก และมักมีเสียงเกิดจากการหายใจที่ลำบากตามหลังอาการไอ.

จุดอิ่มตัว

น. ขีดขั้นที่อากาศสามารถรับไอนํ้าไว้ได้เต็มที่ ณ อุณหภูมิใดอุณหภูมิหนึ่ง ถ้าได้รับเกินขีดขั้นนี้ ไอนํ้าที่ได้รับเกินมาจะควบแน่นเป็นหยดนํ้า. (อ. saturation point).

กาสะ

(ราชา) น. การไอ, ใช้ว่า พระกาสะ. (ป., ส.).

หวูด

น. เครื่องเปิดไอนํ้าให้มีเสียงดังเช่นนั้น. ว. มีเสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงเปิดหวูด.

อัยกะ,อัยกา

[ไอยะ-] (ราชา) น. ปู่, ตา. (ป. อยฺยก).

อัยกี

[ไอยะ-] (ราชา) น. ย่า, ยาย. (ป. อยฺยิกา).

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.

จุ๊บ

น. หลอดสำหรับรับของไหลเช่นลมหรือไอนํ้าเป็นต้นให้ผ่านเข้าไป. (อ. tube).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ