ค้นหา "ไว" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 139 รายการ

[ปะถมมะไว] น. วัยต้น. (ป.).

(ไว) น. คำคุณศัพท์ที่เป็นคำถาม เช่นคำ “อะไร” ฯลฯ.

น. คนดีดพิณ. (ป.; ส. ไวณิก).

น. ครุฑ. (ป. เวนเตยฺย; ส. ไวนเตย).

น. ความรุ่งเรือง, ความสุกใส. (ป.; ส. ไวโรจน).

ว. ผ่านพ้นไปยังพอเห็นหลังไว ๆ เช่น เขาเพิ่งเดินคล้อยหลังไปไม่นาน.

น. โรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อไวรัสทำให้ต่อมนํ้าลายบริเวณใต้หูอักเสบแล้วบวม.

(เคมี) ว. ไม่เปลี่ยนไปง่ายโดยปฏิกิริยาเคมี, ไม่ไวต่อปฏิกิริยาเคมี.

น. การแสดงที่อาศัยกลวิธีและความไวทำให้ผู้ชมสนเท่ห์.

น. คนจองเวรกัน, ศัตรู. (ป.; ส. ไวรี).

[ถานกอน] (ไว) น. ที่ตั้งและเครื่องทำให้เกิดเสียงในการพูด.

(ไว) น. คำแทนชื่อที่เป็นคำถาม เช่นคำ “ใคร” ฯลฯ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ