ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ก. คิดเป็นทุกข์, วิตก, ป่วย, เป็นไข้, เป็นโรค, เช่น ตาชุ่มชื่นชำงือใจ. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ข. ชํงื ว่า ความไข้, ออกจาก; ฌื ว่า เจ็บ, ไข้).
น. ไข้ขณะที่กำลังมีระดูหรือระดูเพิ่งหยุด.
[จะเลียง] น. ชื่อไข้ที่มีอาการจับวันเว้นวัน.
ว. อาการที่รู้สึกขมในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.
ก. แสดงอาการเชื่อมซึมคล้ายเป็นไข้.
น. อาการไข้ที่ลม เสมหะ เลือด ประชุมกัน ๓ อย่างให้โทษ, ไข้หนักจวนจะตาย. (ส. ตฺริ + โทษ).
ว. กระปั้วกระเปี้ย, กะปลกกะเปลี้ย, เดินไม่คล่องแคล่ว (อย่างผู้รื้อไข้).
ก. กินอาหารแสลงไข้ ทำให้โรคกำเริบ.
น. ผู้ที่ไม่สบายเพราะโรคหรือความไข้หรือเหตุอื่น, คนไข้ ก็ว่า.
ก. คอยดูแล ปรนนิบัติ พยาบาลผู้ป่วยไข้.
น. ไข้ที่มีพิษกล้าทำให้เชื่อมซึมไปไม่มีเวลาสร่าง.
น. ไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาว.