ผลการค้นหา

ไข่หยก* *ไข่หยก *ไข่หยก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 160 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไข่หยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัณฑชะ

น. “เกิดแต่ไข่” หมายถึง สัตว์ที่เกิดจากไข่ เช่น ไก่ นก เต่า. (ป., ส.).

ไข่ตุ๋น

น. ไข่ที่ตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากันแล้วนึ่ง.

ไข่เยี่ยวม้า

น. ไข่แช่นํ้าด่าง, ไข่สำเภา ก็เรียก.

วางไข่

ก. ออกไข่ (ใช้แก่เต่าและปลา).

อัณฑาการ

ว. รูปไข่, กลมรี. (ส.).

ไข่ขวัญ

น. ไข่ปอกที่เสียบไม้ปักไว้บนยอดบายศรี, ไข่ข้าว ก็เรียก. (ดู ขวัญ); ไข่งูที่อยู่บนยอดกลางกองไข่, ไข่ลูกยอด ก็เรียก.

ไข่ขาว

น. ส่วนของไข่สัตว์ เช่น ไข่ของนก ไข่ของสัตว์เลื้อยคลาน มีสีขาวใสอยู่รอบ ๆ ไข่แดง เป็นสารโปรตีนทำหน้าที่ป้องกันส่วนที่เป็นเซลล์ของไข่ เวลาเซลล์ของไข่แบ่งตัวเจริญเป็นตัวอ่อน ไข่ขาวจะเป็นอาหารของตัวอ่อนด้วย; (เคมี) กลุ่มของโปรตีน ซึ่งมีนํ้าหนักโมเลกุลประมาณ ๖๕,๐๐๐ ถึง ๗๐,๐๐๐.

กะต๊าก

ว. เสียงไก่ตัวเมียร้องเมื่อตกใจหรือออกไข่.

ไข่ดาว

น. ไข่ทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากัน.

ไข่สำเภา

น. ไข่แช่นํ้าด่าง, สามัญเรียกว่า ไข่เยี่ยวม้า.

ตายโคม

น. เรียกไข่ที่ตัวตายในระหว่างฟักว่า ไข่ตายโคม.

อัณฑโกส

น. เปลือกไข่. (ป.; ส. อณฺฑโกศ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด