ค้นเจอ 118 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "โทษ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภัยโทษ

[อะไพยะโทด] (กฎ) ก. ยกโทษหรือเปลี่ยนโทษหนักเป็นเบาหรือลดโทษให้แก่ผู้ต้องคำพิพากษาให้ต้องรับโทษทางอาญาเมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว เป็นพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญ.

กามาทีนพ

น. โทษแห่งกาม. (ป. กาม + อาทีนว).

โทส

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

โทส-

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

โทสะ

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

โทโส

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

อภัย,อภัย-

[อะไพ, อะไพยะ-] น. ความไม่มีภัย, ความไม่ต้องกลัว. (ป., ส.), นิยมใช้ประกอบกับคำอื่น เช่น ขออภัย หมายความว่า ขอให้ยกโทษให้ ขออย่าได้ถือโทษ, ให้อภัย หมายความว่า ยกโทษให้. ก. ยกโทษ เช่น ฉันอภัยให้เธอ.

ลหุโทษ

น. โทษเบา, โทษไม่ร้ายแรง, คู่กับ มหันตโทษ; (กฎ) ความผิดซึ่งต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน ๑ เดือน หรือปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ.

โทษโพย

[โทดโพย] (ปาก) น. โทษ, มักใช้แยกกัน เช่น ขอโทษขอโพย ถือโทษถือโพย.

ษมา

[สะมา] ก. กล่าวคำขอโทษ. น. การยกโทษให้เมื่ออีกฝ่ายหนึ่งยอมรับผิด, ขมา ก็ว่า. (ส. กษมา; ป. ขมา).

ดาบสองคม

(สำ) ว. มีทั้งคุณและโทษ, อาจดีอาจเสียก็ได้.

ทำกรรม

ก. ทำสิ่งที่เป็นทุกข์เป็นโทษ, ทำกรรมทำเวรก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ