ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โปฺร่ง] ว. มีลักษณะว่างหรือเปิดเป็นช่อง, ไม่ทึบ, เช่น ใต้ถุนโปร่ง ที่โปร่ง ป่าโปร่ง; แจ่มใสไม่อึดอัด เช่น สมองโปร่ง.
(สำ) ว. โง่แล้วยังอวดฉลาด, อวดดีทั้ง ๆ ที่โง่.
(สำ) ว. โง่แล้วไม่เจียมตัวว่าโง่ ไปทำสิ่งที่ตนไม่รู้ไม่เข้าใจ.
น. ป่าที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นทึบ.
ว. โง่, มักใช้พูดเข้าคู่กับคำ โง่ เป็น โง่เง่า.
(ปาก) ก. แสดงความโง่ออกมา.
ว. ที่ทำให้สมองปลอดโปร่ง, ที่ไม่ต้องคิดมาก.
ก. รู้สึกตื้อในสมอง, มึน ก็ว่า.
น. การใช้สมองคิด, สติปัญญา.
[ทาดสะ-] น. ความคิดตํ่า. ว. โง่เขลาเบาปัญญา, มีสติปัญญาน้อย, เช่น คนทาสปัญญา. (ป.).
[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).
[มูนหะ-] ว. เขลา, หลง. (ป.).