ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลูกองุ่นแห้งชนิดหนึ่ง.
ก. ค่อยแห้งหายไป, แห้งเหือด ก็ว่า.
(สำ) ก. ฆ่าให้ตายเพื่อให้หายแค้น.
(สำ) น. คนที่ชอบพูดเอะอะแสดงว่าเก่ง แต่ไม่กล้าจริง.
[กฺรับ] (โบ) ก. แห้งติดอยู่เหมือนกาวติดชาม ว่า กรับแห้ง. (ปรัดเล).
ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น เชือกขาดดังผึง; อาการที่เป็นไปอย่างรวดเร็วทันทีทันใด เช่น ขาดผึง ดีดผึง; ใช้ประกอบคำ แห้ง ว่า แห้งผึง หมายความว่า แห้งสนิท เช่น ปลักควายแห้งผึง.
น. เนื้อที่เป็นปุ่มขึ้นตามตัว, ขอดของผ้าหรือเชือก, ข้อยุ่งที่แก้ยาก.
[เกฺรอะกฺรัง] ว. หมักหมมแห้งติดอยู่.
น. พริกแห้งเม็ดยาวมาจากต่างประเทศ.
น. ปลาสลิดแห้งชนิดใหญ่.
ก. ทำให้อ่อนหรือให้แห้งด้วยควันร้อน.
ก. ไม่ได้กินของที่อยากกิน, อดอยากปากแห้ง ก็ว่า.