ค้นเจอ 320 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แรงบิด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พลวัต

[พนละ-] ว. ซึ่งเกี่ยวข้องกับแรง, ซึ่งเกี่ยวข้องกับผลของแรงเช่นการเคลื่อนที่. (อ. dynamic).

อิด

(ถิ่น-อีสาน, พายัพ) ก. โรยแรง, อ่อนกำลัง, อ่อนแรง.

กระบิด

ก. บิดเชือกหรือตอกให้เขม็งจนขอดเป็นปม.

บิดเบี้ยว

ว. บิดจนผิดรูปผิดร่างไปมาก เช่น หน้าตาบิดเบี้ยว รูปร่างบิดเบี้ยว.

อ่อนเปลี้ย

ว. เพลียมาก, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ เพลียแรง เป็น อ่อนเปลี้ยเพลียแรง.

เรี่ยวแรง

น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.

เหนื่อย

ก. รู้สึกอ่อนแรงลง, อิดโรย.

ขิงก็รา ข่าก็แรง

(สำ) ต่างก็จัดจ้านพอ ๆ กัน, ต่างก็มีอารมณ์ร้อนพอ ๆ กัน, ต่างไม่ยอมลดละกัน.

กระหมวด

ก. ขอดให้เป็นปม, มุ่น, บิดม้วนให้เป็นปม. (แผลงมาจาก ขมวด).

ขมุดขมิด

[ขะหฺมุดขะหฺมิด] ว. กระหมุดกระหมิด, หวุดหวิด; บิดกระหมวด; ไม่แน่น, ไม่ถึง, ไม่ถนัด.

บิดหัวลูก

น. โรคบิดที่เป็นแก่หญิงมีครรภ์แก่จวนจะคลอด.

เพลาะ

น. วัวป่าชนิดหนึ่งเขาบิด ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ