ค้นเจอ 202 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แผลเป็น,รอยแผล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อรุ

น. แผล, บาดแผล. (ป.; ส. อรุสฺ).

จ้ำ

น. รอยฟกชํ้าดำเขียว.

ก๊อซ

น. เรียกผ้าบาง โปร่ง ที่ใช้ปิดแผลหรือพันแผลว่า ผ้าก๊อซ. (อ. gauze).

ปากไม้

น. รอยบากหรือรอยเจาะที่ตัวไม้สำหรับเอาตัวไม้นั้นประกบกัน.

กอเอี๊ยะ

น. ขี้ผึ้งปิดแผลชนิดหนึ่งแบบจีน. (จ.).

เยอะ

น. เรียกแผลที่หนองไหลเปรอะเลอะ.

เจ็บ

ก. ป่วยไข้, ราชาศัพท์ว่า ประชวร; รู้สึกทางกายเมื่อถูกทุบตีหรือเป็นแผลเป็นต้น.

เซาะลาย

ก. ทำให้เป็นลวดลายหรือรอยลึก.

ไถแปร

ก. ไถขวางรอยที่ไถจากครั้งแรก.

แนวเรือ

น. รอยต่อของกระดานเรือที่เห็นเป็นทางยาวไป.

ลัดเนื้อ

ว. ค่อยมีเนื้อมากขึ้น (ใช้แก่แผล), ค่อยอ้วนขึ้น.

วณ,วณ-,วณะ

[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ