ผลการค้นหา

แป้งฟู* *แป้งฟู *แป้งฟู*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 185 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แป้งฟู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หย็อง

ก. ทำให้เป็นฝอยฟู ๆ เช่น เอาเนื้อหมูไปหย็อง, เรียกเนื้อหมูหรือเนื้อไก่ที่ทำให้เป็นฝอยฟู ๆ ว่า หมูหย็อง ไก่หย็อง.

แป้งมัน

น. แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง, แป้งสิงคโปร์ ก็เรียก.

แป้งเหล้า

[-เล่า] น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า.

ร่ำ

ก. อบ, ปรุง, เช่น ร่ำแป้ง ร่ำผ้า.

ลืมกลืน

น. ชื่อขนมไทยชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งเท้ายายม่อม หรือแป้งถั่วกวนกับน้ำตาลทรายหยอดหน้าด้วยแป้งข้าวเจ้ากวนกับกะทิอย่างหน้าตะโก้ โรยหน้าด้วยถั่วทองคั่ว.

ข้าวหมาก

น. ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยข้าวเหนียวนึ่งแล้วหมักกับแป้งเชื้อ.

ดินสอพอง

น. ดินอย่างหนึ่งสีขาว ใช้ทาตัวอย่างแป้ง.

หน้าวอก

น. หน้าของคนที่ผัดแป้งจนขาวเกินไป.

แป้งสด

น. นํ้าอบกับแป้งรํ่านํ้าดอกไม้เทศใช้ชุบผ้าห่อใบตองสำหรับแจก; แป้งที่ทำขึ้นใช้ได้ทันที ไม่ต้องหมักหรือตากแห้ง เช่น ขนมจีนแป้งสด ขนมบัวลอยแป้งสด, ตรงข้ามกับ แป้งหมัก.

ปุย

น. ของที่เป็นใยฟูอย่างสำลีหรือขนสัตว์บางชนิด เช่น ปุยฝ้าย ปุยสำลี สุนัขขนเป็นปุย.

ข้าวเกรียบ

น. ของกินทำด้วยแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งข้าวเหนียว เป็นแผ่นตากให้แห้ง แล้วปิ้งหรือทอด มีหลายชนิด เช่น ข้าวเกรียบว่าว ข้าวเกรียบงา ข้าวเกรียบกุ้ง.

ผง

น. สิ่งละเอียด เช่น ตำแป้งจนเป็นผง; เศษหยากเยื่อ มักเรียกว่า ขี้ผง หรือ เศษผง. ว. ที่ละเอียด เช่น นมผง แป้งผง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด