ค้นเจอ 217 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แปรงฟัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข็ดฟัน

ก. เสียวฟันเพราะกินของเปรี้ยว.

แพ้ฟัน

ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.

ลงมีดลงไม้

ก. ตีรันฟันแทง.

หวะ

ว. เป็นแผลลึก เช่น ถูกฟันหลังหวะ.

หักร้างถางพง

ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.

แห้น

ก. แทะ, กัดด้วยฟันหน้า.

ฉับ,ฉับ ๆ

ว. อาการที่พูดหรือฟันเป็นต้นอย่างเร็ว เช่น ฟันฉับ พูดฉับ ๆ; เสียงดังเช่นนั้น.

ชี่

น. ยาสีฟันโบราณ ใช้สีเพื่อให้ฟันดำ, สี้ ก็เรียก.

ทำฟัน

ก. ทำให้ฟันอยู่ในสภาพปรกติหรือใช้การได้ด้วยการอุด ถอน หรือใส่ฟันใหม่ เป็นต้น.

สี้

น. ยาสีฟันโบราณ ใช้สีเพื่อให้ฟันดำ, ชี่ ก็เรียก.

เขี้ยว

น. ฟันแหลมคมสำหรับฉีกเนื้อและอาหาร อยู่ระหว่างฟันหน้ากับกราม, ราชาศัพท์ว่า พระทาฐะ หรือ พระทาฒะ, (ถิ่น-พายัพ) ฟัน.

ซี่

น. คำเรียกของเล็ก ๆ ยาว ๆ ที่เรียงกันเป็นแถวเป็นแนวอย่างฟันหรือลูกกรง, ลักษณนามเรียกของเช่นนั้น เช่น ฟันซี่หนึ่ง ฟัน ๒ ซี่.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ