ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อ. คำพูดที่เปล่งออกมาเมื่อตกใจเป็นต้น (ใช้แก่ผู้หญิง).
น. ข้าวสารที่เมล็ดแตกหรือแหลก.
น. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).
[พินทะนะ-] น. การแตก, การทำลาย. (ป.).
ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.
ว. แหลกยับเยิน, แตกย่อยยับ.
(สำ) ก. งงมากจนทำอะไรไม่ถูก.
(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.
ว. แตกหมู่เพ่นพ่านไป, เตลิดไป, เช่น กองทัพข้าศึกถูกตีแตกกระเจิดกระเจิงไป. (ดู [[กระเจอะกระเจิง]]).
ก. แตก. น. เรียกข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอกว่า ข้าวตอก.